تالار فردوسی

تالار فردوسی

 

تالار فردوسی در سال 1381 روبه روی تالار وحدت و در مجموعه‌ی کارگاه دکور سابق تالار رودکی با ظرفیت 140 تماشاگر توسط بهروز غریب‌پور طراحی و با استفاده از نیروهای فنی بنیاد فرهنگی هنری رودکی ساخته و در بهمن ماه 1383 با اجرای اپرای عروسکی «رستم و سهراب» به کارگردانی بهروزغریب پور افتتاح شد.
برای ساخت صحنه تالار فردوسی در ابتدا از داربست و اسکلت فلزی به صورت موقت استفاده و بعدها دائمی شد.
تالار فردوسی تنها برای اجرای یک گونه نمایش عروسکی به نام عروسک نخی ماریونت با عروسک هائی با ارتفاع 80 سانتی طراحی شده و تا کنون چندین اپرای عروسکی از گروه آران، به کارگردانی بهروز غریب پورو دو اثر غیر اپرایی با کارگزدانی از کارگردانان دیگر در این تالار بر صحنه رفته است.
کارگاه دکور تالار رودکی در دوره رضا شاهی بخشی از دانشکده افسری و اصطبل این دانشکده بود. سپس به باشگاه پاس بدل شد و پس از آن در سال های پیش از انقلاب کارگاه دکورسازی، جوشکاری و خیاطی نمایش ها و اپراها بوده است و پس از تغییر کاربری با نام تالار فردوسی دوران جدیدی در سرنوشت تئاتر عروسکی ایران آغاز کرد.
صحنه تالار فردوسی به تدریج دارای تجهیزات صفحه‌ای کاملی نظیر بالابرهای دکور، محل نگهداری عروسک‌ها و .... شد و امروز با تکمیل و بهسازی به تالاری منحصر به فرد مبدل شده است.
امکانات صحنه نمایش تالار فردوسی
نمایش در صحنه فردوسی به شکل پانوراما اجرا می شود. دهانه صحنه 12 متر ارتفاع آن 7 متر و عمق صحنه 5/5 متر است. زیر صحنه ای هم به همین عمق و عرض در بخش پایینی صحنه اصلی وجود دارد. این دو صحنه کنارهم امکان چیدن دو صحنه و بازی دهندگان عروسک در دو صحنه را به طور هم زمان میسر می کند.
در سمت چپ و راست صحنه 3 پل وجود دارد که جایگاه بازی دهندگان عروسک است . بر روی پل انتهایی وابتدایی
بازی دهندگان تنها از یک سو می توانند عروسک‌ها را بازی دهند و بر روی پل میانی از دو سو می توان عروسک‌ها را بازی داد. همچنین 6 تا 8 بالابر برقی و دستی برای بالا بردن دکورهای صحنه و تغییر دکورها استفاده می‌شود. همچنين تالار فردوسی داراي چند پروژکتور ثابت و متحرك است كه نورهاي موضعي آن به صورت دستي هدايت مي شوند. در جنب تالار، کارگاه ساخت عروسک، دوخت لباس عروسک و دکور وجود دارد که مورد استفاده عروسک گردانان و عروسک سازان است.