تالار فردوسی

تالار فردوسی

 

تالار فردوسی در سال 1381 روبه روی تالار وحدت و در قلب کارگاه دکور سابق با ظرفیت 140 تماشاگر ساخته و در بهمن ماه 1382 با اجرای نمایش « رستم و سهراب» به کارگردانی بهروزغریب پور افتتاح شد.
برای ساخت صحنه تالار فردوسی در ابتدا از داربست و اسکلت فلزی به صورت موقت استفاده و بعدها دائمی شد.
تالار فردوسی تنها برای اجرای یک گونه نمایش عروسکی به نام ماریونت با عروسک های 80 سانتی طراحی شده و تا کنون چندین نمایش عروسکی از گروه آران، به کارگردانی بهروز غریب پوربه همراه دو نمایش از کارگردانان دیگر در این تالار بر صحنه رفته است.
تالار فردوسی پیش از انقلاب، در زمان رضا شاه اسطبل شاهی بود، سپس به باشگاه پاس بدل شد و پس از آن در سال های پیش از انقلاب کارگاه دکورسازی، جوشکاری و خیاطی نمایش ها و اپراها بوده است.
تالار فردوسي پس از ساخت به مرور از سال 1382 بهسازی، بازسازی و تكميل شده است و به تدريج دیوارهاي کاذب، دیتیل صحنه جهت نمایش عروسکی (ماریونت) نخی با دهنه 7متر و 2 دهنه بدون پایه، پل سوم براي حركت عروسكها، وینچ های بالابر دکور در سقف پشت صحنه و انترپز صندلی تماشاچی و سیستم دالبی و همچنين تفكيك درب ورودي تالار از محوطه پارکينگ ايجاد شد.
امکانات صحنه نمایش تالار فردوسی
نمایش در صحنه فردوسی به شکل پانوراما اجرا می شود. عرض پشت صحنه 12 متر است. زیر صحنه ای هم به همین عمق و عرض در بخش پایینی صحنه اصلی وجود دارد. این دو صحنه کنارهم امکان چیدن دو صحنه و بازی دهندگان عروسک در دو صحنه را به طور هم زمان میسر می کند.
در سمت چپ و راست صحنه 3 پل وجود دارد که جایگاه بازی دهندگان عروسک است . بر روی پل انتهایی وابتدایی
عروسک گردانان تنها از یک سو می توانند عروسک‌ها را بازی دهند و بر روی پل میانی از دو سو می توان عروسک‌ها را بازی داد. همچنین 6 تا 8 بالابر برقی و دستی برای بالا بردن دکورهای صحنه و تغییر دکورها استفاده می‌شود. همچنين تالار فردوسی داراي چند پروژکتور ثابت و متحرك است كه نورهاي موضعي آن به صورت دستي هدايت مي شوند. در جنب تالار، کارگاه ساخت عروسک، دوخت لباس عروسک و دکور وجود دارد که مورد استفاده عروسک گردانان و عروسک سازان است.