سومین میزبانی تالار وحدت از سوگواره شعر فاطمی «محبوبه خدا»
نویسنده خبر : مدیر سایت    
یکشنبه 12 دی 1400      تعداد بازدید: 139     زبان : فارسی     چاپ     دسته بندی : عمومی     
تاریخ درج خبر : 12/10/1400

سوگواره شعر آیینی «محبوبه خدا» شامگاه شنبه یازدهم دی‌ماه با حضور پرشور دوستداران آل‌الله و شعرخوانی شاعران آیینی در تالار وحدت برگزار و در آن خبر راه‌اندازی دبیرخانه شعر آیینی در آینده نزدیک اعلام شد.


مراسم با پخش سرود جمهوری اسلامی و اجرای نجم‌الدین شریعتی آغاز شد و سیدمحمدجواد شرافت نخستین شاعری بود که روی صحنه رفت و با گرامی داشتن یاد سردار شهید حاج قاسم سلیمانی، یک غزل تازه در رثای برترین بانوی دو عالم خواند:

لیله القدر است قدر و قبر پنهانش گواه، عمر کوتاه و پر از خیر فراوانش گواه

لیله القدر است آه از قدرنشناسان شهر، غربتش را ماتم شام غریبانش گواه

پاسخ الجار ثم الدار او را داده‌اند، ساحت بی‌سایبان بیت االاحزانش گواه

رو به پایان است عمر او امیدی نیست نیست، زخم پهلو درد بازو جسم بی‌جانش گواه...

در ادامه «محبوبه خدا» در تالار وحدت، شریعتی با اشاره به پیشینه این سوگواره گفت: «۱۳ سال است که دوستداران حضرت فاطمه(س) این برنامه را برگزار می‌کنند و تالار وحدت در سومین سال پیاپی میزبان آن شده است. همین چند روز پیش هم در شهر قم سوگواره شعر فاطمی را با حضور شاعران آیینی برگزار کردیم.» سپس رضا خورشیدی به دعوت مجری برنامه روی صحنه حاضر شد و یک غزل تقدیم حضرت محسن، طفل شهید حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله علیها کرد:

شاید او یوسف ذریه طاها می‌شد، روشنی‌بخش دل و دیده بابا می‌شد

شاید او در دل گهواره زبان وا می‌کرد، همدم فاطمه فی المهد صبیا می‌شد

شاید او از همه اهل جهان دل می‌برد، مثل پیغمبرمان خوش‌قد و بالا می‌شد

شاید او مشک به دوش از وسط نخلستان، از حرم با رجزی راهی دریا می‌شد...

خورشیدی سپس شعری خواند زبان حال حضرت امیرالمومنین علی علیه‌السلام در شب‌ها و روزهایی که همسر و نور دیده خود را به خاک سپرده و خانه‌اش از نور وجود او خالی است:

دیگر چراغ روی تو در خانه‌ام نیست، دستان پرمهرت به روی شانه‌ام نیست

شب‌ها همین که می‌زند غصه شبیخون، با گریه زهرا می‌زنم از خانه بیرون

آسیمه‌سر از خانه می‌آیم کنارت، چون شمع می‌سوزم روی خاک مزارت...

پس از آنکه شریعتی بار دیگر یاد حاج قاسم را زنده کرد، نوبت به محمد غفاری رسید که شعر خود را با این بیت آغاز کرد: «بانو سلام مطلع نور ازل سلام،‌ در نام توست نقطه آغاز هر کلام». در ادامه مجری برنامه از محسن ناصحی برای خواندن شعر دعوت کرد و شعرخوانی پرشور این شاعر اصفهانی حال و هوایی دیگر به تالار وحدت و حاضران در آن داد. ناصحی هم ابتدا از تکراری بودن شعرش برای برخی شاعران عذر خواست:

در من اندازه تاریخ جا مانده است، داغی که خیلی پیش‌تر از کربلا مانده است

پهلو شکست و کشته شد محسن ولیکن شیخ، در نقطه‌های سبع و تسع ماجرا مانده است...

زیر غلاف و تازیانه خرد شد بازو، زهرا به مسجد رفت اما دست بر پهلو

زهرا به مسجد رفت اما گرم فریاد است، سلمان بگو مسجد چرا در لرزه افتاده است

زهرا اگر نفرین کند دنیا نمی‌ماند، مسجد فرومی‌ریزد و برپا نمی‌ماند

تنها نمی‌ماند علی وقتی که زهرا هست، پهلوی او هم بشکند زخمی است اما هست

زهرای مجروح علی آن روز غوغا کرد، دست علی را فاطمه با خطبه‌اش وا کرد

حیدر به زهرا گفت ما بی‌هم چه می‌کردیم، زهرا بیا با هم به سمت خانه برگردیم

می‌دانم از بس درد داری ناتوانی تو، اما عزیزم با علی باید بمانی تو

با من بیا این روزها غوغاست در خانه، زهرا به زینب فکر کن تنهاست در خانه

همپای حیدر دست در دست علی بگذار، حالا که اذیت می‌شوی کم‌کم قدم بردار

هم‌صحبت تنهایی‌ام تا خانه راهی نیست، باید بمانی بی‌تو حیدر را پناهی نیست

زهرا چرا هی دست را بر گونه می‌گیری، زهرا بگو از مرتضایت رو نمی‌گیری

هر شب دعایت می‌کنم با من بمانی کاش، زهرا بمان شب‌ها تو سقای حسینم باش...

همزمان با حضور افشین علا روی صحنه و شعرخوانی او، وزیر ارشاد وارد تالار وحدت شد و کنار معاون هنری خود محمود سالاری نشست. پس از نوحه‌خوانی حاج محمدرضا طاهری و گرامی داشتن یاد شهید بزرگوار حاج قاسم سلیمانی، محسن عرب‌خالقی آمد و بار دیگر فضای مجلس را فاطمی و عاشورایی کرد. این شاعر آیینی یک قطعه بلند خواند و با شعر او چشم حاضران بارانی شد:

چه کسی زد به صورت چه کسی، چه کسی پا به چادر که نهاد

کی زده بی‌وضو به قرآن دست، کی شده غصه‌دار و کی دلشاد

تازیانه غلاف قنفذ را، داد در آن مصاف حکم جهاد

که بزن آبرویمان را برد، که بکش زود هر چه بادا باد

چه کسی غیر منتقم حالا، حکم باید دهد بر این بی‌داد

روز اجرای حکم بعد ظهور، هر کجا بود ناکجاآباد

ما نبودیم اگر به نیت ما، بار هیزم بیاورید زیاد

هر که این ظلم را ز یاد برد، شیعه هرگز نمی‌برد از یاد

وعده انتقام را به خدا، جز خدا هیچکس به شیعه نداد

نجم‌الدین شریعتی در فرازهای پایانی سوگواره شعر فاطمی «محبوبه خدا» از سیدحمیدرضا برقعی دعوت کرد و از او خواست شعر «انار» را هم بخواند. این محفل شعر و روضه با حضور استاد محمدعلی مجاهدی روی صحنه پایان یافت و این چهره پیشکسوت شعر آیینی در سخنانی کوتاه گفت: «امیدوارم متولیان عرصه فرهنگ و هنر در دوره جدید خدماتی را ارائه کنند که فرهنگی شیعی بیش از گذشته تجلی داشته باشد و ما شاعران آیینی افتخار کنیم که پس از پیروزی انقلاب این نخل تناور روز به روز بر گل‌افشانی‌اش افزوده می‌شود. بر این باورم که هیچ‌یک از اقسام شعر در زمانه حاضر بسان شعر آیینی نتوانسته است رشد و حرکت کند و تاثیرگذار باشد و افتخار بیافریند. شعر یک رسانه موثر است.»

استاد مجاهدی دو قطعه از سروده‌های خود را ابتدا در رثای شهید بزرگوار حاج قاسم سلیمانی و سپس حضرت صدیقه کبری سلام‌الله علیها خواند. در ادامه با حضور وزیر ارشاد از مقام علمی و تبحر و تعهد استاد مجاهدی تقدیر شد. محمدمهدی اسماعیلی آخرین سخنران برنامه بود که با اشاره به اشتیاق خود برای حضور در این محافل گفت: «نام حضرت فاطمه زهرا(س) بر تارک تشیع، این انقلاب و همه محبانش می‌درخشد. من هر بار می‌خواهم درباره انقلاب اسلامی حرف بزنم می‌گویم انقلاب ما فاطمی الحدوث و حسینی البقاست. چرا که این نهضت در ایام فاطمیه سال ۱۳۴۱ آغاز شد.»

وزیر ارشاد افزود: «تمام انقلاب ما و نهضت ما رنگ و بوی فاطمی دارد. همین ایام رنگ و بوی عملیات کربلای ۴ و بعد کربلای ۵ دارد. رزمندگان ما با سربند یا زهرا و فریادهای یا زهرا به شهادت رسیدند. این افتخار برای ما بس که از محبین و خادمین این بانوی بزگوار هستیم. بانویی که بهانه آفرینش است و خدا را شکر لطف الهی شامل حال ما شده که نام ما هم بین دوستداران آن بانوی بی‌نظیر، سیده نساء العالمین ثبت و ضبط شود.»

اسماعیلی با تاکید بر جایگاه بی‌نظیر استاد مجاهدی در حوزه شعر آیینی گفت: «اسن استاد بزرگوار همیشه برای ما الهام‌بخش بوده و به امید خدا به زودی دبیرخانه شعر آیینی را به دست مبارک خود ایشان راه‌اندازی خواهیم کرد. سال‌ها ما با آثار قلمی و اشعار استاد مجاهدی در این زمینه به وجد آمده و استفاده کرده‌ایم و ان شاءالله این شجره مبارکه را خواهیم کاشت. یاد و خاطره سردار عزیز و بزرگوار شهید سلیمانی را هم گرامی می‌داریم که او هم افتخارش این بود از خادمان بانوی بزرگ اسلام بود.»